Drużyna Wiary Lecha Poznań to - podobnie jak my – jeden z beniaminków ekstraklasy. Z trzech zespołów, które w tym roku wywalczyły awans – radzi sobie najlepiej. Przed spotkanie z KKF Motus Kazimierza Wielka bilans poznaniaków prezentował się bardzo dobrze: 5 zwycięstw, 2 remisy i tylko 2 porażki. Dlatego też do tego spotkania przystępowaliśmy pełni nadziei na sprawienie niespodzianki, ale też świadomi klasy rywala.
Pierwsze minuty spotkania obnażyły nasze mankamenty. Już w 1 minucie, kolejną ważną stratę w tym sezonie zanotował Patryk Zając, a sytuacji nie zmarnował gwiazdor przyjezdnych Uriel Cepeda. Ledwo zdążyliśmy się otrząsnąć po stracie pierwszej bramki, a już minutę później przegrywaliśmy 0:2. Tym razem Drużyna Wiary Lecha miała sporo szczęścia przy rozegraniu rzutu z autu. Piłka po rykoszecie i słupku spadła pod nogi Oussamy El Metmary, który z metra wpakował ją do bramki Karola Mignano.
W tym momencie wkroczył trener Corredera, a najstarsi mieszkańcy Płaskowyżu Proszowickiego i Równin Barcelony (razem wzięci) nie pamiętają go w takim stanie. Nie wiemy, co trener Byków przekazał dokładnie swoim zawodnikom, ale nie były to na pewno życzenia spędzenia miłej niedzieli. W każdym razie – poskutkowało. Zawodnicy z Kazimierzy Wielkiej wzięli się do pracy, a jej efekty sfinalizował Sirius Coll Compte, który po raz kolejny w tym sezonie trafił do siatki rywali.
Dalsza część gry była ciekawym widowiskiem, w którym obie ekipy miały swoje szanse, ale bramkarze stawali na wysokości zadania. Końcówka pierwszej połowy przyniosła emocje, a swoje pięć groszy dorzucili sędziowie, którzy od tego momentu zaczęli się gubić coraz częściej.
Świetną kontrą popisali się zawodnicy KKF Motus Kazimierza Wielka. Sfinalizował ją pięknym strzałem w okienko Igor Martyna. I choć kazimierska hala wybuchła entuzjazmem i radością, to już chwilę później całą tę euforię trzeba było odwołać. Trener gości Orlando Duarte wziął VAR i sędziowie zdecydowali, że bramka na 2:2 nie zostanie uznana. Przyczyną był rzekomy faul na zawodniku z Poznania przy przechwycie piłki przez Sergejsa Motilsa.
I OK – ta decyzja zagwizdana w pierwszym tempie jeszcze by się broniła, bo była na dwa razy, ale już przy VAR – w naszej ocenie nie kwalifikowała się do zmiany decyzji z boiska. Zasadą VAR bowiem jest zmiana decyzji boiskowej przez sędziów tylko wtedy, gdy mają pewność, że się pomylili. Jaką oni mieli pewność w tej sytuacji? Tylko oni to wiedzą.
Ta sytuacja bardzo nas zabolała, a bezlitośnie wykorzystała to drużyna gości. Dominik Solecki po akcji skrzydłem Cepedy dostawił nogę przy dalszym słupku i to Lechici schodzili na przerwę z dwubramkową przewagą.
W drugiej połowie, w 27. minucie, za sprawą Stojana Milovaca nasz zespół zdołał zdobyć kontaktową bramkę i wydawało się, że możemy powalczyć o kolejne trafienia. Niestety, poznaniacy najpierw szybko odpowiedzieli za sprawą Kozłowskiego i Cepedy, a wynik meczu w 35. minucie ustalił Solecki.
My mieliśmy także swoje szanse. Karnego przedłużonego nie wykorzystał Sergejs Motils, a po dwóch żółtych kartkach Jeffersona Ortiza graliśmy przez dwie minuty w przewadze. I bezpośrednio przed tą sytuacją – nie po raz pierwszy (i nie ostatni tego dnia) sędziowie pokazali bardzo słabą formę. Po faulu na Karolu Mignano, który znalazł się pod bramką rywali, nie pokazaliby tej kartki Jeffersonowi Ortizowi, gdyby nie nasz VAR. To była oczywista druga żółta kartka, ale sędziowie nie wiedzieli, komu ją pokazać.
Oczywiście nie możemy zrzucać winy za porażkę na sędziów, ale szczególnie sytuacja przy nieuznanym golu na 2:2 mogła (ale nie musiała) być kluczowa dla tej rywalizacji. Nikt nie wie, jak przy innym scenariuszu potoczyłyby się losy tego meczu. Taki jest jednak sport i futsal – błędy sędziów są także jego częścią.
Nas najbardziej martwią absencje spowodowane kartkami i kontuzjami. Stawiają nas one przed kolejnym, bardzo ważnym starciem z Red Dragons Pniewy w trudnej sytuacji. Nie poddajemy się jednak i walczymy dalej.